Prolog

*Oczami Shalie*
 Tak! Nareszcie!- powiedziałam, po czym odłożyłam telefon i poszłam do łazienki z zamiarem wzięcia prysznicu. Otworzyłam kabinę prysznicową i weszłam do środka. Zimne strumienie wody obmywały moje ciało i swobodnie po nim spływały. Tego było mi trzeba. Zimny prysznic na ostudzenie emocji. Emocji związanych z najważniejszym wydarzeniem w moim życiu. Już za 3 godziny miałam iść na wymarzony koncert. Do tego miałam bilety VIP. Gdy tylko pomyślałam, o tym że zobaczę chłopców zaczynałam piszczeć. Po około 20 minutach wyszłam, zawinęłam się w ręcznik i zaczęłam suszyć włosy. Potem wzięłam ubrania, które wcześniej sobie przygotowałam i włożyłam je na siebie. Miałam ubraną grafitową bluzę z napisem ''I ♥ YOU NIALL!'', ciemne jeansy i do tego czarna vansy. Ogółem ubrałam się na ciemno. Nie wiem czemu, zazwyczaj przeważają u mnie żywe, jasne kolory. Mniejsza z tym.  Zostało mi jeszcze 15 minut do przyjazdu taksówki, która miała zawieść mnie na miejsce. Zrobiłam delikatny makijaż i podkręciłam końcówki włosów. Taksówka czekała już pod domem. Wyszłam pośpiesznym krokiem, łapiąc telefon do ręki i bilet. Zakluczyłam dom i weszłam do samochodu. Po niecałej godzinie byliśmy na miejscu. Podziękowałam i zapłaciłam, a następnie udałam się przed budynek. Wszędzie było pełno ludzi. Najprawdopodobniej była to moja rodzina. Directioners. Weszłam przez wielkie drzwi i zajęłam wyznaczone miejsce. Została jeszcze godzina do koncertu, ale wszyscy byli już na miejscach. To było niesamowite. Przez uchylone drzwi zauważyłam szczupłą sylwetkę znanej mi postaci o bond włosach. Boże to był Niall! Myślałam, że zejdę tam na zawał. Ale chwila coś jest nie tak. Z pomieszczenia słychać było krzyki. Blondyn wyszedł z niego trzaskając drzwiami. Nie wiedziałam o co chodzi. Nagle wyszła reszta chłopców. Nie zwracając na mnie uwagi weszli na scenę i ogłosili, że koncert się nie odbędzie, z powodu problemów osobistych. O co mogło im chodzić?-Zadręczałam się pytaniami, na które i tak nie znałam odpowiedzi. Gdy uświadomiłam sobie, że koncertu nie będzie łzy zaczęły lecieć mi strumieniami. Nie mogłam w to uwierzyć. Usiadłam na małych schodkach i schowałam twarz w dłonie, ciągle płacząc. Usłyszałam czyjeś kroki. wstałam i wytarłam łzy. To był Niall. Jego oczy były niesamowicie niebieskie. Niczym wszystkie oceany połączone w jedność. Nie, to i tak nie dorównywało jego prześlicznym tęczówkom. Otrząsnęłam się i zaczęłam nieśmiało:
-Niall...?
-Czego chcesz?- Odburknął
-No bo ja chciałam..
-Zdjęcie? Autograf? Wybacz ale nie mam ochoty.-Przerwał mi
-Nie, nie chodzi mi o to. Ja chciałam...
-No to na co czekasz? Lepiej idź stąd zanim zawołam ochronę.-Powiedział oschle
-Myślałam, że jesteś inny, przepraszam..-Powiedziałam łamiącym się głosem ze łzami w oczach i uciekłam.
Wybiegłam z budynku i zamówiłam taksówkę. No pięknie. Rzekoma miłość mojego życia okazała się być zwykłą świnią jak każdy inny facet. Myślałam, że chociaż on jest inny. Wyjątkowy. Jednak pozory mylą...- Resztę wieczoru spędziłam na rozmyślaniu.

*Oczami Niall'a*
Zaraz coś rozpieprzę. Chodziłem wkurzony w tą i z powrotem. Kląłem w myślach modląc się, aby nikt, nie zaczął ze mną rozmawiać. Potrzebowałem chwili samotności. Pewnie, mogłem iść do garderoby i się zamknąć, ale po co? Przecież moge stać na korytarzu i wiedzieć, że na 99% ktoś zagada. Jestem idiotą- pomyślałem.-Dlaczego tak potraktowałem tą dziewczynę? Czym sobie zawiniła? Przecież nic nie zrobiła. Po za tym była prześliczna. Nie miała tony tapety tylko delikatny makijaż. Naturalne piękno. Jestem okropny. Sprawiłem, że się rozpłakała. Mogłem chociaż przeprosić zanim wybiegła. Mam nadzieję, ze jeszcze ją spotkam. O, a co to?-Pomyślałem, gdy zauważyłem na schodach niewielki, błyszczący przedmiot. Podszedłem bliżej. Był to telefon. Najprawdopodobniej... Kurwa, nawet nie wiem jak ma na imię.-Karciłem się w myślach i wziąłem przedmiot do ręki. Z tyłu na obudowie był wyklejona flaga UK i Irlandii z małych diamencików. Zacząłem go przeglądać. Wiem, ze to niegrzecznie szperać w czyichś prywatnych rzeczach, ale nie mogłem się powstrzymać. Może dzięki temu jakoś ją odnajdę. Wszedłem w notatnik. Może tam będzie miała zapisany swój adres, chociaż kto normalny nie pamięta swojego adresu i zapisuje go w notatniku- pomyślałem, ale mimo to spróbowałem. Nadzieja matką głupich jak to mówią, a jednak. Był tam pewien adres. Co prawda nie było podpisane do kogo należy, ale postanowiłem, że jutro z rana tam pojadę i to sprawdzę. Poszedłem pożegnać się z chłopakami i ekipą, po czym wróciłem do siebie i wziąłem gorący prysznic. Następnie wyczerpany położyłem się do łóżka i rozmyślałem prawie całą noc o tajemniczej dziewczynie.


***************************
KONIEC XD WYSZŁO JAK WYSZŁO XD NIE BIJCIE XD A TAK SERIO TO SORY ZA BŁĘDY I WGL.  TO BĘDZIE MOJE PIERWSZE OPO WIĘC PROSZE O TROCHE WYROZUMIAŁOŚCI XD KOMENTUJCIE ETC C: MACIE JAKIEŚ ZASTRZEŻENIA LUB COŚ TO PISAĆ ALBO W KOM ALBO DO MNIE NA TT LUB NA ASKU :)